Ekonomik Kriz Yoksa Kiğılı Neden Batıyor?

“İyi iş yapan 50 AVM haricindeki 450 AVM’nin işi gerçekten zor. Kiracıyı kaçırmamak için AVM’lerin satışlar üzerinden kira alması gerekiyor. Aksi takdirde kiracıyı ellerinde tutamayacaklar. Kiracılar da zarar etmek yerine dükkan kapatmayı tercih edecekler. Perakendenin en zor dönemine girdik. Sektörde 54’üncü yılımı yaşıyorum. Benimle beraber sektörde 3 kişiyiz. Birincisi Osman Boyner, ikincisi Mavi’nin kurucusu Sait Akarlılar, üçüncüsü de benim. Sektörde bizden daha yaşlı kimse yok. Bu zamana kadar görüp görebileceğimiz bana göre en büyük krizi yaşıyoruz. Bundan daha büyük kriz görmedik.”

Bu sözler kime ait biliyor musunuz? Abdullah Kiğılı’ya… Erkek giyim sektörünün devlerinden biri olan Kiğılı giyim mağaza zincirlerinin sahibine yani. Perakende ve hazır giyim sektöründeki 54 yıllık bir deve ait bu sözler. Ne kadar acı değil mi? 54 yılınızı harcadığınız, tırnaklarınızla kazıya kazıya geldiğiniz ve bir zincir oluşturduğunuz şubelerinizi tek tek kapatmak zorunda kalmak ve “en büyük ekonomik kriz” içerisinde olunduğunu söylemek.

Her yerde deniliyor ki ekonomik kriz yok. Ülke ekonomisi oldukça iyi. O kadar iyi ki faizler bile düşürülüyor. Ekonominin iyi yönde gitmesi mi faizleri düşürmek? Sizlere neden faizlerin düştüğünü, neden vergilerin yükselişe geçtiğini “Neden Vergiler Artıyor?” yazımda anlatmıştım. Okumadıysak, önce oraya bir geri dönüş yapalım, ardından bu yazıya tekrar gelelim.

Ekonomik kriz yok ise neden benzine 7 lira 14 kuruş veriyorum?

Ekonomik kriz yok ise neden 306 lira gelen elektrik faturamın 56 lirasını vergi olarak ödüyorum?

Ekonomik kriz yok ise neden bir anda yükselen gıda ürünleri sebebiyle eskiden 100 liraya yaptığım haftalık alışveriş ile artık sadece iki adet süt, bir adet yoğurt, bir adet pirinç ve yağ alabiliyorum?

Ekonomik kriz yok ise Pamukkale neden battı?

Ekonomik kriz yok ise neden Abdullah Kiğılı böyle bir açıklama yaptı?

Bugün dedemin doğum günüydü… Teyzem Kiğılı mağazasından çok güzel bir kaban almış dedeme hediye olarak. Fiyatını sordum, “500 liraydı. İki bin liradan düşmüş hem de” dedi. Bilmiyordu ki Kiğılı mağazaları iflas etmenin eşiğinde olduğu için indirim yaparak sürümden kar elde etme çalışıyor. Bilmiyordu ki Abdullah Kiğılı en zor dönemini geçiriyor. Teyzem öyle deyince, Kiğılı’nın açıklamasını okuttum. “Bittik. Ülkece bittik kızım” dedi.

Türkiye’nin en zor ekonomik dönemlerinden birinde doğmuş olmak sanırım en büyük şanssızlığım benim de… Düşünsenize üç ana dil bilip, üniversite mezunu olup, asgari ücret ile bir yere başvuruyorum ve sırf “deneyimim” olmadığı için reddediliyorum ya da erkek arkadaşım asgari ücrete zam geliyor diye çalıştığı yerden kovuluyor.

Madem ekonomik kriz yok, insanlar neden Kiğılı mağazasından giyinemiyor? Kiğılı mağazasında elbette çok pahalı ürünler olduğu gibi oldukça uygun ürünler de bulunuyor ki damatlık modellerine daima hayran kalmışımdır. Lakin acı gerçek şu ki insanlar artık damatlık bile almıyor. Bir abisi, yakını var ve düğününden kalan damatlığı da bulunuyorsa, işin gerisi terziye kalıyor.

İnsanlar karnını doyuramıyor, yiyecek ekmek, giyecek ayakkabı parası bulamıyor. Kiğılı nasıl batmasın bu ülkede?

Kapalı