a

Şirketler Bir Bir Aramızdan Ayrılıyor

0

BEĞENDİM

Mutlu sabahlar ve mutlu hafta sonları dilerim hepinize. Bugünkü konumuz, konkordato veren ve iflas eden şirketlerle ilgili olacak. Hazırsak başlayalım mı?

Memleketimden mi bilmiyorum İzmir’e ait bir firmayı başka bir şehirde gördüğüm zaman oldukça mutlu oluyorum. Gurur duyuyorum. Hani derler ya “İnsanın memleketi gibisi yoktur.” diye. Hah! Tam da öyle… İzmir’de doğup büyüyüp oradan Çanakkale’ye gelince insan illa ki bir noktada kendi özüne ait bir şeyler bulmak istiyor. Ben de bu özü Pamukkale şirketiyle bulmuştum. Fakat bildiğiniz gibi Pamukkale şirketi 2 gün önce iflas etti. Bu duruma gerçekten üzüldüm. Çünkü kullandığım ulaşım şirketleri içerisinde hem en güvendiğim hem en konforlu bulduğum hem de her zaman memnun kaldığım tek şirket Pamukkale idi ve iflas etmesi beni gerçekten üzdü…

Bundan yaklaşık 3-4 ay evvel kadar olması lazım, Pamukkale konkordato talebinde bulunmuştu. “Ben iflas etmek üzereyim, yardım edin.” bayrağını çekmişti. Fakat, konkordato talebi reddedildi ve şirketin resen iflası açıklandı.

Konkordato talebinde bulunan şirketler arasında Collezione, Keskinoğlu, Dokuz Sekiz Müzik, Hotiç, Dizayn Boru, Teksan Makine gibi nice isimler yer alıyor. Türkiye’deki şirketlerin hepsi birer birer aramızdan ayrılıyor anlayacağınız. Peki şirketler neden bu hale geliyor?

Artan Fiyatlar, Faizler, Dolar, Enfl…

Şirketlerin bu hale gelmesindeki en büyük etken başa çıkılamayan enflasyon, faizler ve artışı durmak bilmeyen döviz kurları yer alıyor. Vergi artıyor, ihracat yapmak isteyen şirketler ihracat yapamıyor, dışarıdan getirilen mal eskisine nazaran daha pahalı oluyor. Mal pahalılaştıkça şirket fiyat artışına gitmek zorunda kalıyor. Fiyat artışı yapıldıkça müşterilerini kaybediyor ve sonuç; iflas.

Şirketler yaşadığımız ekonomi içerisinde öyle bir hale geldi ki borç üstüne borç yaparak ilerlemeye çalıştı. Borç alıp borç ödemekle bir noktaya gelinmeyeceği de bu sayede görülmüş oldu. Fakat bu durumu kimse önemsemiyor…

Türkiye’deki şirketler bir bir batmaya başladı efendim. Bir bir azalmaya başladık, bir bir yok olmaya başladık. Gün gelecek, bir adet bile Türk firması kalmayacak bu ülkede. Neden? Artan enflasyonla başa çıkılmadığı, istihdam sağlanamadığı, ticaret yapılamadığı, vergiler ve faizler azaltılmadığı müddetçe nasıl batmasın bu şirketler?

Günümüzde bir şirket yönetmek artık o denli zor bir hale geldi ki… Özel sektörün dış borcu 213 milyar doları aşkın bir rakam ve bunun yalnızca 148,3 milyar doları kredilerden oluşuyor. Farkındaysanız 213 milyar lira demedim, “dolar” dedim. Yani aslında özel sektörün toplam dış borcu 1 trilyon 122 milyar 510 milyon lira (dolar kurunu 5,27 olarak alırsak) oluyor.

Türkiye’nin gayri safi milli geliri ise 3 trilyon 104 milyar ve Türkiye’nin toplam borcu 4 trilyonu aşkın bir rakam olarak yer alıyor. Bu cümlem bence her şeyi özetliyor… Şimdi bir daha soruyorum, bu şirketler batmayıp, iflas etmeyip ne yapsın? Nasıl ayakta kalmaya çalışsın?

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.